شستشوی سیانید: چگونه پارامترهای بهینه دما، زمان و غلظت را تعیین می کنید؟

آشکار شدن طلای مونومر یا سطح طلای بره، پیش‌شرط لیچینگ سیانیدی یا روش‌های جدید لیچینگ غیرسمی است. افزایش مناسب ریزدانه شدن سنگ شکن می‌تواند سرعت لیچینگ را افزایش دهد. با این حال، سنگ شکن بیش از حد نه تنها هزینه‌های سنگ شکن را افزایش می‌دهد، بلکه احتمال ورود ناخالصی‌های قابل لیچینگ به محلول لیچینگ را نیز افزایش می‌دهد و منجر به از دست رفتن سیانید یا عوامل لیچینگ و طلای محلول می‌شود. برای تعیین ریزدانه شدن مناسب سنگ شکن، ابتدا باید آزمایش ریزدانه شدن سنگ شکن انجام شود.

لیچینگ سنگ طلا اغلب نیازمند آزمایش انتخاب عامل پیش‌تصفیه است. عوامل رایج مانند پراکسید کلسیم، هیپوکلریت سدیم، پراکسید سدیم، پراکسید هیدروژن، اسید سیتریک و نیترات سرب با روش‌های متعارف که در آن‌ها از عامل پیش‌تصفیه استفاده نمی‌شود، مقایسه می‌شوند تا مشخص شود آیا پیش‌تصفیه ضروری است. پراکسید کلسیم، هیپوکلریت سدیم و پراکسید سدیم پراکسیدهای معدنی چندمنظوره پایدار و پرکاربرد هستند که با آزادسازی طولانی‌مدت اکسیژن مشخص می‌شوند و به بهبود نرخ لیچینگ طلا در دوغاب لیچینگ کمک می‌کنند. پراکسید هیدروژن و اسید سیتریک در طول فرآیند لیچینگ به عنوان عوامل اصلی تولیدکننده اکسیژن، اکسیژن کافی را تامین می‌کنند. یون‌های سرب نیترات سرب (به مقادیر مناسب) می‌توانند فیلم غیرفعال‌کننده روی طلا را در طول لیچینگ سیانیدی از بین ببرند و انحلال طلا را تسریع کنند، زمان سیانیداسیون را کاهش دهند و نرخ لیچینگ را افزایش دهند.

برای پایدار کردن محلول سیانید سدیم یا عوامل لیچینگ غیرسمی و به حداقل رساندن تلفات شیمیایی، باید مقدار مناسبی قلیایی به لیچ اضافه شود تا قلیایی بودن خاصی در دوغاب حفظ شود. در محدوده معینی، با افزایش غلظت قلیایی، نرخ لیچینگ طلا ثابت می‌ماند در حالی که دوز عامل لیچینگ به تناسب کاهش می‌یابد. با این حال، قلیایی بودن بیش از حد انحلال طلا را کند کرده و نرخ لیچینگ را کاهش می‌دهد، که تعیین دوز بهینه قلیایی و pH دوغاب را ضروری می‌سازد. در آزمایش‌ها و تولید، آهک که به راحتی در دسترس و کم‌هزینه است، معمولاً به عنوان قلیایی محافظ لیچینگ استفاده می‌شود. این به تعیین دوز مشخص مورد نیاز برای تولید عملی کمک می‌کند.

در فرآیند لیچینگ طلا، دوز عامل لیچینگ در محدوده معینی با نرخ لیچینگ طلا نسبت مستقیم دارد. با این حال، دوزهای بیش از حد بالا نه تنها هزینه‌های تولید را افزایش می‌دهند، بلکه تأثیر کمی بر افزایش بیشتر نرخ لیچینگ دارند. بنابراین، بر اساس آزمایش ریزدانه شدن سنگ شکن، آزمایش دوز عامل لیچینگ برای تعیین دوز بهینه انجام می‌شود و مصرف عامل و هزینه‌های تولید را بیشتر کاهش می‌دهد.

برای دستیابی به نرخ‌های لیچینگ بالا، افزایش زمان لیچینگ یک عمل رایج است که امکان انحلال کامل طلا و حداکثر کردن راندمان لیچینگ را فراهم می‌کند. با افزایش زمان لیچینگ، نرخ لیچینگ طلا به تدریج افزایش می‌یابد تا زمانی که پایدار شود. با این حال، زمان لیچینگ طولانی‌تر همچنین باعث انحلال و تجمع ناخالصی‌های دیگر در دوغاب می‌شود و انحلال طلا را مختل می‌کند. آزمایش زمان لیچینگ برای تعیین مدت زمان بهینه انجام می‌شود.

در طول لیچینگ، غلظت دوغاب مستقیماً بر نرخ و سرعت لیچینگ طلا تأثیر می‌گذارد. غلظت‌های بالاتر منجر به ویسکوزیته بالاتر و سیالیت کمتر می‌شود و هم نرخ و هم سرعت لیچینگ طلا را کاهش می‌دهد. برعکس، غلظت خیلی پایین راندمان لیچینگ را افزایش می‌دهد اما همچنین نیازمند تجهیزات بزرگتر و سرمایه‌گذاری بیشتر است، در حالی که دوزهای معرف و هزینه‌های تولید را به طور متناسب افزایش می‌دهد. آزمایش غلظت دوغاب برای تعیین غلظت بهینه دوغاب لیچ انجام می‌شود.

برای روش کربن در لیچ (CIL)، باید از کربن فعال سخت و مقاوم در برابر سایش استفاده شود تا از ورود ذرات ریز کربن به باطله‌ها به دلیل سایش در حین هم زدن، که منجر به از دست رفتن طلا و کاهش نرخ بازیابی می‌شود، جلوگیری شود. این آزمایش معمولاً از کربن فعال پوست نارگیل با اندازه ذرات 6-40 مش استفاده می‌کند. شرایط پیش‌تصفیه شامل نسبت آب به کربن 5:1، هم زدن به مدت 4 ساعت در دور 1700 RPM است. سپس کربن با استفاده از الک‌های 6 مش و 16 مش غربال می‌شود و ذرات ریز زیر 16 مش حذف می‌شوند. کربن انتخاب شده (6-16 مش) برای آزمایش‌های لیچینگ و جذب کربن استفاده می‌شود.

در آزمایش‌های لیچینگ سنگ طلا، معمولاً از کربن فعال پوست نارگیل 6-16 مش برای جذب و بازیابی طلای محلول استفاده می‌شود و کربن باردار طلا تولید می‌شود که سپس برای تولید طلای نهایی تحت فرآیند دسربشن کربن بالغ و الکترووینینگ قرار می‌گیرد. چگالی پایه کربن مستقیماً بر راندمان جذب تأثیر می‌گذارد. آزمایش چگالی پایه کربن برای تعیین چگالی بهینه انجام می‌شود.

برای تعیین زمان مناسب لیچینگ کربن (جذب) و به حداقل رساندن سایش کربن باردار طلا، پس از تعیین زمان کل لیچینگ، نیاز به آزمایش زمان پیش‌لیچینگ و لیچینگ کربن (جذب) است.

برای تأیید پایداری فرآیند لیچینگ کربن و قابلیت تکرار نتایج آزمایش، یک آزمایش موازی جامع از کل فرآیند لیچینگ کربن انجام می‌شود. پس از تعیین شرایط بهینه در نه آزمایش فوق، آزمایش اعتبارسنجی نهایی یکپارچه انجام می‌شود. این امر مطالعه آزمایشی در مقیاس کامل برای لیچینگ دوغاب کربن در فرآوری سنگ طلا را تکمیل می‌کند. بسته به نیازهای تولید واقعی، آزمایش‌های اضافی ممکن است شامل آزمایش‌های بازیافت باطله (محلول بی‌اثر) یا اندازه‌گیری نرخ ته‌نشینی باقی‌مانده لیچینگ کربن باشد.