به حداکثر رساندن راندمان فلوتاسیون: قدرت فعال‌کننده‌های سولفیدی، توجه به سولفات مس

برای بهبود گزینش پذیری فرآیند فلوتاسیون، افزایش اثرات کلکتورها و کف سازها، کاهش گنجاندن متقابل اجزای معدنی ارزشمند و بهبود شرایط خمیر فلوتاسیون، اغلب از اصلاح کننده ها در فرآیند فلوتاسیون استفاده می شود. اصلاح‌کننده‌ها در فرآیند فلوتاسیون، معرف‌های زیادی را شامل می‌شوند و با توجه به نقشی که در فرآیند فلوتاسیون دارند، می‌توان آنها را به کم‌کننده‌ها، فعال‌کننده‌ها، تنظیم‌کننده‌های pH، کف‌زدا، لخته‌سازها، پخش‌کننده‌ها و غیره تقسیم کرد.

فعال کننده ها در فرآیندهای شناورسازی

فعال کننده ها نوعی معرف فلوتاسیون هستند که می توانند توانایی سطوح معدنی را برای جذب کلکتورها افزایش دهند. مکانیسم های فعال سازی عبارتند از:

1. تشکیل یک فیلم فعال کننده نامحلول روی سطح معدنی که به راحتی با کلکتورها واکنش می دهد.

2. ایجاد مکان های فعال روی سطح کانی که به راحتی با کلکتورها واکنش نشان می دهند.

3. حذف لایه های آب دوست از سطح معدنی برای بهبود شناورپذیری سطح معدنی.

4. حذف یون های فلزی در خمیر کاغذ که مانع شناور شدن کانی های هدف می شود.

خواص فعال کننده های سولفیدی

ترکیبات گوگرد دو ظرفیتی مانند سولفیدهای فلزی را می توان نمک های سولفید هیدروژن در نظر گرفت. سولفیدهای فلزی را می توان با واکنش مستقیم فلزات با گوگرد، با عبور گاز سولفید هیدروژن به محلول نمک فلزی یا با افزودن سولفید سدیم به محلول نمک تولید کرد.

سولفیدهای فلزات قلیایی و سولفید آمونیوم به راحتی در آب حل می شوند و به دلیل هیدرولیز محلول آنها قلیایی است. سولفیدهای فلزات قلیایی خاکی، اسکاندیم، ایتریم و لانتانیدها نسبتا نامحلول هستند. هنگامی که پیکربندی الکترون خارجی کاتیون ها 18 الکترون یا 18 + 2 الکترون است، قطبش قوی اغلب منجر به تشکیل سولفیدهای رنگی و نامحلول می شود. بیشتر سولفیدهای نامحلول در آب می توانند در اسیدها حل شوند و سولفید هیدروژن آزاد کنند. چند سولفید فلزی بسیار نامحلول (مانند CuS و HgS) را می توان با استفاده از اسیدهای اکسید کننده حل کرد، جایی که گوگرد اکسید شده و از محلول رسوب می کند. سولفیدهای فلزی نامحلول در یک تعادل انحلال-رسوب در محلول وجود دارند. با کنترل اسیدیته محلول، غلظت یون های S2- در محلول را می توان تغییر داد و به رسوب سولفیدهای فلزی نامحلول مختلف با حلالیت های متفاوت اجازه داد. این اصل اساس استفاده از سولفید هیدروژن برای جداسازی و شناسایی یون های فلزی در تجزیه و تحلیل کیفی است.

کاربردهای فعال کننده های سولفیدی

در فرآیند فلوتاسیون معمولاً از سولفید سدیم، هیدروسولفید سدیم، سولفید کلسیم و سایر سولفیدها به عنوان فعال کننده برای فعال کردن کانی های اکسید فلزات غیرآهنی استفاده می شود. ویژگی مشترک این سولفیدها توانایی آنها در تفکیک یون های گوگرد در خمیر کاغذ است که می تواند با یون های فلزی روی سطح کانی های اکسید فلزی غیرآهنی واکنش داده و لایه های سولفیدی را تشکیل دهد که به راحتی با کلکتورهای زانتات در تعامل است. این امر شناورپذیری مواد معدنی اکسید فلزات غیرآهنی را افزایش می دهد.

سولفات مس (CuSO4) برای فلوتاسیون سنگ معدن سولفید

در میان این فعال‌کننده‌ها، سولفات مس (CuSO4) یکی از پرکاربردترین معرف‌ها در شناورسازی کانه‌های سولفیدی است که به طور موثر کانی‌هایی مانند اسفالریت، آنتیمونیت، پیریت و پیروتیت را فعال می‌کند. به ویژه برای فعال کردن اسفالریت که توسط آهک یا سیانید سرکوب شده است مؤثر است. مناسب برای فرآیندهای فلوتاسیون معدن، سولفات مس به طور گسترده ای برای سنگ معدن سولفید استفاده می شود. این به شکل کریستال آبی، محلول در آب و عاری از ناخالصی است و Y&X'S CuSO4 در کیسه های 1000 کیلوگرمی با آرم های قابل تنظیم بسته بندی شده است. حداقل مقدار سفارش 1 تن است. سولفات مس یک معرف حیاتی در فرآیند فلوتاسیون است که بازیابی بهینه مواد معدنی سولفیدی با ارزش را تضمین می کند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد CuSO4 اینجا را کلیک کنید